Τ' Αποκορώνου οι κοπελιές όντε πρεμαζοχτούνε στην Κρήτη γίνεται σεισμός πολλές καρδιές χτυπούνε Τ' Αποκορώνου οι καρδιές, θωρούνε και ρωτούνε στον πόλεμο μικρά παιδιά στα πάθη γιάντα ζούνε; Ο Βάμος είναι φυλαχτό μ' όνομα ξακουσμένο και γύρω από το λαιμό μου εγώ τον έχω φυλαγμένο Λεβέντη Αποκόρωνα όπου είσαι ξακουσμένος πάντα τσ' εχθρούς σου πολεμάς και βγαίνεις κερδισμένος Εις τα Χανιά γεννήθηκα και μένω στσι Καλύβες και όλη μέρα στο γυαλό μαζεύω πεταλίδες Χωριά του Αποκόρωνα το 'να καλλιά από…
Ότι δεν έχω πεθυμώ κι ότι χω δε μου φτάνει Εκια που θέλω δεν μπορώ κι όπου μπορώ δε κάνει   Ένα πουλάκι κελαηδεί και κλαίει λυπημένα γιατί’ χει τη φωλιά ψηλά και τα φτερά κομμένα Θα ‘θελα να ‘μουνα σταυρός να μ’ έχεις στο λαιμό σου Και σ’ όλες τις δύσκολες στιγμές να είμαι στο πλευρό σου Ποτέ σου μη περιφρονείς τα κάτω σκαλοπάτια γιατί αυτά πρωτοπατείς και φτάνεις στα παλάτια. Ενα πουλί απου στα ύψη φτάνει εχει αμαρτία…
Μα την ελπίδα πως μπορεί το αύριο να αλλάξει βρίσκει κανείς τη δύναμη το πόνο να βάστάξει Δεν είμαι από το ρέθυμνο ούτε από το καστέλι. Από τσ' αρμένους ειμ' εγώ νιους μερακλή κοπέλι Αξ'ιζει βιόλα σε γκρεμό γη δετη οντε φυτρώνει κι όχι σε γλάστρα όποιος περνά το χέρι του ν'απλώνει
Αγαπη είναι να αγαπας αγαπη είναι να λιωνεις αγαπη είναι να πονας χωρις να μετανιωνεις.   Χωρις εσενα η ζωη τιποτα δεν αξιζει μοιαζει μ' αστερι σκοτεινο την νυχτα δεν φωτιζει. Όταν μου λες το σ' αγαπω δεν λεγεται η χαρα μου γινομαι αετος στον ουρανο και εσυ εισαι τα φτερα μου. Μετρησα τα αστρα του ουρανου και ελειπε μονο ένα και τοτε εψαξα στη γη και βρηκα αγαπη μου εσενα. Αν καποτε στην σκεψη σου το ονομα μου σβησει…
Στο Ακρωτήρι καθ' αργά ανάβει μια λαμπάδα για τον Εθνάρχη που 'κανε μεγάλη την Ελλάδα   Οι άντρες πάνε φυλακή πάντα για μιαν αιτίαν προπάντων για την λευτεριά και τη Δημοκρατία Σ' τσι δώδεκα Σεπτεμβρίου τ' όμορφο παλικάρι νύχτα που τα νταμπακαριά σαν τον φονιά μπαρκάρει Άντρας λογάται όποιος να σκύβει το κεφάλι όντε πουλούν παλικαριές κι εγωισμούς οι άλλοι Στάλα και στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπά το το πράμα που μισεί κιανείς γυρίζει και αγαπά το Αν είναι…
"Σαν εγεννηθείς Κρητικός να μην βαρυγκομήσεις ευθύνες να γλεντάς κι ελεύθερος να ζήσεις"
Τσι πίσω ρόδες μου κινούν 38 μουλάρια γι αυτό ποτέ δε στήνομαι για κόντρες στα φανάρια.   Του σκαραβαίου το μοτέρ 911 θυμίζει με άφιλτρο καρμπυρατέρ σαν Porsche γουργουρίζει. Ρουλεμανάτη γκαρρετιά Θα βάλω στο Hyundai Κι ύστερα όλα τα GT Κάτω θα τα πατάει Μια ανοιξιάτικη βραδιά βούτηξα το Land Rover το στούκαρα σε μια ελιά και βγήκε Game Over Τέσσερα νιτρομπούκαλα για κάθε κίλυνδρο ένα Έτσα το θέλουν τα μοτέρ απού 'ναι πειραγμένα. Το θέαμα μες στη στροφή είναι…
"Καλυβιανή μου κοπελιά καίγομαι στο σεβντά σου για χύσε μου κρυγιό νερό για πάρε με κοντά σου!"
Χωρίς την άδεια μου εσύ, μπαίνεις στα όνειρά μου, ταράζοντας τον ύπνο μου, κι όλα τα σωθικά μου.. Δε σου αρκεί που ολημερις σ' έχω μες το μυαλό μου, θέλεις και μες τα όνειρα να γίνεις οδηγός μου... "
Σελίδα 4 από 5