Για τον σεβντά

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Εμπήκα μέσα στο σεβντά
για να τονέ γνωρίσω
κι εδά δε βρίσκω ο δυστυχής
την πόρτα να πορίσω

 

Στ' άστρα θα πω τον πόνο μου
απού δεν τον μαρτυρούνε
απού' χουνε υπομονή
με τσ' ωρες να γροικούνε

Το νου τ' ανθρώπου παίρνουνε
τα όμορφά σου κάλη
μα και καρδιά τόσο σκληρή
στον κόσμο δεν είν' άλλη

Το θέμα που μ'απασχολεί
και κρυφομαραζώνω
>είναι η πληγή τσ' αγάπης σου
και κάθε μέρα λιώνω

Μ'αυτές τις μαντινάδες μου
πιο εύκολα μιλάω
και λέω λόγια που αλλιώς
δύσκολα ξεστομάω

Κι αν όλες οι έγνοιές μας
στον άνεμο σκορπούνε
μόνο τσ 'αγάπης οι καϋμοί
για πάντοτε βαστούνε

Άμα τη θένε πλούσια
να γίνει κάποια μέρα
να πάνε να βρούνε ενα γιατρό
να τσι περάσει βέρα

Εσφράγισα τα χείλη μου
να μη μιλούν για σένα
όμως τα μάθια δε μπορώ
γι' αυτό 'ναι δακρυσμένα

Πέντε λεφτά πρωτύτερα
ν' άνοιγα τα φτερά μου
θελ' αποφύγω τη φωθιά
που 'καψε την καρδιά μου

Τράπεζες δε εκάμαμε
σε τούτουσες τσι τόπους
να καταθέσω τσι καϋμούς
να ζώ απο τσι τόκους

Δεν έχω το διακίωμα
να σ'αγαπώ μου λένε
μα δεν κα΄τεχουν τι φωτιές
μες στο κορμί μου καίνε

Διαβάστηκε 1011 φορές
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Για τον σεβντά Νο 2 Για την Κρήτη »