Ένας από τους πιο γνωστούς και ενδιαφέροντες δρόμους της πόλης μας είναι η οδός Σκρύδλωφ, τα λεγόμενα «Στιβανάδικα». Ο δρόμος αυτός είναι κάθετος στην αρχή της οδού Χάληδων, στη νότια πλευρά των Οβραϊκών. Η επωνυμία του προήλθε από το Στιβάνι, τη χαρακτηριστική μπότα της τοπικής Κρητικής φορεσιάς. Εκεί οι τσαγκάρηδες περίπου στις αρχές του 1900 ξεκίνησαν την κατασκευή της παραδοσιακής μπότας. Τα στιβάνια που κρέμονταν στους τοίχους των μικρομάγαζων, κυρίως μαύρα ή άσπρα, ήταν συνδεδεμένα με τη λεβεντιά, τις χαρές και τις λύπες των Κρητικών.


Οι τεχνίτες συνέχιζαν μια παράδοση που κρατούσε από την αρχαιότητα. Άλλοτε κοντά, έως τη μέση της κνήμης, και άλλοτε ψηλά, ως πάνω από το γόνατο, τα στιβάνια ήταν προσαρμοσμένα στις απαιτήσεις της αγροτικής ζωής και ικανά να αντέχουν στις δύσκολες φυσικές συνθήκες της κρητικής υπαίθρου. Ο Ιπποκράτης σημειώνει ότι οι Κρήτες είναι καλά ποδεμένοι, ενώ τα στιβάνια περιγράφονται στα κρητικά λογοτεχνικά κείμενα του 15ου αιώνα.

Στα 'Στιβανάδικα' κατασκευάζονται ακόμα με την παλιά τέχνη οι παραδοσιακές μπότες 'στιβάνια', όπου κυριαρχούσα οσμή είναι αυτή του κατεργασμένου δέρματος. Γιατί όσο κι φαίνεται παράξενο ακόμα και σήμερα υπάρχουν Κρητικοί που φορούν την παραδοσιακή τους φορεσιά.

Τα στιβανάδικα δίνουν την αίσθηση του παζαριού. Εδώ μπορεί κανείς να αγοράσει ντόπια δερμάτινα είδη ή κιλίμια και άλλα σουβενίρ. Στην είσοδο της οδού Σκρίντλοφ υπάρχουν τα ερείπια ενός παλιού Βενετικού τείχους, το οποίο επεκτείνεται δυτικά πίσω από τα μαγαζιά στο νότιο τμήμα, κατά μήκος της οδού Χάληδων, αλλά τα μαγαζιά.

Κατηγορία Αξιοθέατα