Ελευθέριος Βενιζέλος: Μια σκιαγραφία

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος (1864-1936) υπήρξε ο κορυφαίος πολιτικός της νεώτερης Ελλάδας και από τούς σπουδαιότερους εθνικούς ηγέτες που εμφανiστηκαν μετά το 1821, κατά γενική αναγνώριση από μέρους ελλήνων και ξένων ιστορικών – φίλων του και αντιπάλων. Η μεγαλοσύνη του ήταν ένας μοναδικός συνδυασμός πολιτικής διαίσθησης και ενόρασης και ενός δυναμικού ρεαλισμού. Συνέλαβε το όραμα μιας μεγάλης και συγχρονισμένης Ελλάδας σαν υλοποίηση των πόθων και των ονείρων της φυλής, μιας Ελλάδας στις γεωγραφικές και πολιτικές εκείνες διαστάσεις πού θα της επέτρεπαν να διαδραματίσει τον ρόλο της στη Βαλκανική, το σταυροδρόμι αυτό των δύο ηπείρων.

elvenΠροσωπογραφία Ελ.Βενιζέλου, του Γεωργίου Γουναρόπουλου (Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ-Τοσίτσα, Μέτσοβο).

Και όταν αντιλήφθηκε ότι ο ελληνικός λαός, αποθαρρυμένος, απογοητευμένος, ταπεινωμένος, μετά την τραγωδία του 1897, δεν ήταν έτοιμος για το μεγάλο ξεκίνημα, τον έκανε και εκείνον μεγάλο - αντάξιο της νέας εποχής που επρόκειτο να δημιουργήσει. Το έργο του τον ξεχωρίζει από τους κοινούς ανθρώπους, τους κοινούς πολιτικούς. Αλλά εκείνο που ξεχωρίζει ακόμη περισσότερο τον Ελευθέριο Βενιζέλο είναι ότι έσυρε έναν ολόκληρο λαό από το τέλμα της μικρότητας και της αφάνειας στις κορυφές της μεγαλοσύνης, όχι με το κνούτο και την βία, αλλά με την δύναμη και την φλόγα της ψυχής του, τις συναρπαστικές ενοράσεις του. Ανήκε - όπως έγραψε ο Εδουάρδος Ερριό «στη φυλή εκείνων που από την Πνύκα γνώριζαν να επιβάλλουν στον λαό των Ελλήνων τις ηρωϊκότερες των αποφάσεων».

Σκιαγραφία

Το πρωΐ της 28ης Δεκεμβρίου του 1909 ένας επαρχιώτης δικηγόρος φτάνει στον Πειραιά - την ελεύθερη Ελλάδα. Κι ήταν ο ερχομός του ένα από τα σημαδιακά εκείνα γνωρίσματα της αγαθής μοίρας των λαών. Το πάτημα του στην ελεύθερη γη ήταν το έναυσμα μιας τρομακτικής έκρηξης. Μπαρουτοκαπνισμένος, στεφανωμένος με τον θρύλο του Θερίσου, ο Βενιζέλος «έρχεται για να φυσήσει την ηρωική πνοή της Μεγαλονήσου στον επαναστατημένο και μουδιασμένο ελληνισμό». Μεταβάλλει τον ρου της Ιστορίας, τον τιθασεύει και τον σέρνει βίαια στα αχνάρια της μεγαλοφυΐας του.

Τρία τέταρτα του αιώνα έχουν περάσει από τον θάνατό του, κλείνει αιώνας από το ανέβασμά του στο κορύφωμα της δημιουργίας του. Κι ακόμη σήμερα η Ιστορία ανακαλύπτει καινούργιες, άγνωστες πτυχές της μεγαλοσύνης του - και ίσως να μην ολοκληρώσει ποτέ το έργο της. Οι πεδινοί, οι άνθρωποι του βάλτου, δεν μπορούν να ατενίσουν τις πανύψηλες βουνοκορφές. Πρέπει να απομακρυνθούν πολύ. Και τότε γράφεται η Ιστορία. Υπάρχουν όμως και βουνοκορφές χαμένες στον κόσμο του θρύλου. Και αποκαμωμένη η Ιστορία σταματά χωρίς να αγκαλιάσει την μεγαλοσύνη τους. Είναι και οι βουνοκορφές που δημιουργούν θρησκείες. Τέτοιος ήταν και ο Βενιζέλος. Είναι δε αλήθεια πως ο θρύλος αγκάλιασε τον Βενιζέλο πριν ακόμη τον αγκαλιάσει ο γονιός του.

Επιμέλεια: Ιωάννης Δ. Χατζιδάκης (Εγκυκλοπαίδεια του Χάρη Πάτση)

Διαβάστηκε 599 φορές