Φόρος

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Πρόκειται για τη μικρή πλατεία που σχηματίζεται στη συμβολή της οδού Νεάρχου με την οδό Αποκορώνου, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το χάλκινο αγρίμι. Ελάχιστοι πια Χανιώτες γνωρίζουν την περιοχή με αυτό το όνομα, που σήμερα έχει εκτοπιστεί από το γλυπτό, έργο του Γιάννη Μαρκαντωνάκη, που βρίσκεται εκεί, δίνοντας συγχρόνως και τη νέα ονομασία της: Αγρίμι.

forΚτίσματα του τεκκέ (κατάστημα-οίκημα) στην αρχή της Αποκορώνου

Η ονομασία «φόρος», δεν προέρχεται από το ρωμαϊκό forum ή το βυζαντινό φόρο (=πλατεία, αγορά, κεντρική λεωφόρος), αλλά από το παράπηγμα - δημοτικό γραφείο που υπήρχε εκεί, για την είσπραξη δημοτικών τελών (φόρων), από οποιοδήποτε αγροτικό προϊόν έμπαινε στην πόλη. Το γραφείο αυτό, όπως και άλλα παρόμοια στις υπόλοιπες εισόδους της πόλης (π .χ. οδός Κισάμου), εγκαταστάθηκε εκεί στις αρχές του 20ού αιώνα και λειτούργησε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50. Λέγεται μάλιστα πως με την εγκατάσταση των Νατοϊκών βάσεων στη Σούδα,ζητήθηκε και πραγματοποιήθηκε η κατάργηση του, γιατί ζητούσε τέλη και από τα προϊόντα που προορίζονταν για εκεί. Χαρακτηριστικό κτίσμα στο σημείο αυτό (τέλος οδού Νεάρχου), είναι το σωζόμενο και σήμερα τριώροφο κτήριο της οικογένειας Σπα-ντιδάκη, (σήμερα σε άλλους ιδιοκτήτες), κτίσμα του τέλους της δεκαετίας του 1920. Το δίστρατο υπήρχε ήδη από τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας και όπως φαίνεται σε παλιά σχεδιάσματα και φωτογραφίες, κοσμούνταν από πλήθος αθάνατους, ένα φυτό που πολύ συχνά συναντούσε κανείς στις άκρες των δρόμων την εποχή εκείνη.

Παλιότερο κτίσμα της περιοχής, είναι ο τεκκές των Μεβλεβήδων, πιο γνωστό σαν Ορφανοτροφείο (Κέντρο Παιδικής Μέριμνας), για το οποίο θα μιλήσουμε την επόμενη φορά. Λίγο μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, σε μεγάλη έκταση βόρεια του τεκκέ, κτίστηκε ένα χαρακτηριστικό αρχοντόσπιτο, η οικία του Στυλιανού Κουκουλάκη. Το οίκημα, στον τύπο της βίλας με πολλές βενετσιάνικες επιρροές, κτίστηκε από τον Κουκουλάκη αμέσως μετά την άφιξη του από την Οδησσό της Ρωσίας, σε έκταση που αγοράστηκε για να χρησιμοποιηθεί στην καλλιέργεια μανταρινιών και την οινοπαραγωγή. Το σπίτι με τις χαρακτηριστικές καμάρες, είχε στο ισόγειο του βοηθητικούς και αποθηκευτικούς χώρους, στον όροφο διαμπερή διάδρομο με τα δωμάτια στη σειρά και ένα μεγάλο βορεινό εξώστη με απεριόριστη θέα προς τον κάμπο και την πόλη των Χανίων. Για τον εσωτερικό διάκοσμο, ήρθε ζωγράφος από τη Βιέννη και ανάλογη ήταν και η επίπλωση. Στο σπίτι αυτό φιλοξενήθηκαν από τον Κουκουλάκη και τη σύζυγο του Μαρία - Άννα ΓΚουμιδάκη, οι επιφανέστεροι χανιώτες και ξένοι επισκέπτες της εποχής. Ξακουστή ήταν η οργάνωση του ελεύθερου χώρου του αγροκτήματος, με πρωτότυπες για την εποχή εγκαταστάσεις ύδρευσης και τα σπανιότερα οπωροφόρα δέντρα και λουλούδια που είχε φυτέψει ο ιδιοκτήτης.

Σήμερα, απ' όλα αυτά δε σώζεται σχεδόν τίποτα. Η μεγάλη έκταση που τριγύριζε το σπίτι, οικοπεδοποιήθηκε, ενώ το ίδιο το κτήριο κατεδαφίστηκε από τους σημερινούς ιδιοκτήτες, παρόλο που για κάποιο διάστημα είχε συντηρηθεί και αναδειχτεί. Ένα τμήμα του κεντρικού σπιτιού υπάρχει ακόμα, ανάμεσα σε σύγχρονα κτίσματα

Χανιώτικα Νέα - Διαδρομές - Μανώλης Μανούσακας

Διαβάστηκε 797 φορές
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πλατεία Δικαστηρίων, μέρος 2ο Οδός Νεάρχου »