Λεωφόρος Ρώμης

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Η οδός Ι. Σφακιανάκη που οδηγεί στα Δικαστήρια, που εξακολουθεί να είναι ένας από τους ομορφότερους της πόλης, ονομαζόταν τον καιρό της Κρητικής Πολιτείας «Λεωφόρος Ρώμης», όνομα που σχετίζεται με τους Ιταλούς που βρίσκονταν στον παρακείμενο στρατώνα, αλλά και με τις φιλοδοξίες της πόλης που δημιουργούνταν.

pedionΤο «Πεδίον του Αρεως», με παρέλαση των διεθνών στρατευμάτων. Τα δύο από αριστερά έχουν πρόσοψη στη «Λεωφόρο Ρώμης». Το πρώτο από αριστερά, είναι το κτήριο που για χρόνια στέγασετο τμήμα Ασφάλειας Χανίων, υπερυψωμένο από το δρόμο, με μικρές αλλαγές σήμερα (παραστάδες κεντρικής εισόδου, εξωτερικά κουφώματα στα παράθυρα αρχικά), αυλόπορτα "βενετσιάνικου" τύπου. Το χαμηλότερο διπλανό, κατεδαφισμένο από τη δεκαετία του '50, είναι σήμερα πολυκατοικία. Πίσω στο λόφο, διακρίνονται τα κτήρια του κτήματος Μαζαλή, που σώζονται και σήμερα (δυτικά της εκκλησίας Πέτρου και Παύλου).

Τα σπίτια, συνήθως διώροφες νεοκλασικές μονοκατοικίες, είχαν όλα ανθόκηπους από τη μεριά του δρόμου, κάτι που ισχύει και σήμερα στις νεότερες κατασκευές. Τα παλιότερα σπίτια (τέλη 19ου αιώνα), είναι αυτά που βρίσκονται απέναντι από την «πολυκατοικία των αξιωματικών», (ένα τετράγωνο πριν το Ιστορικό Αρχείο) και το οίκημα που στέγαζε παλιότερα το τμήμα Ασφάλειας.

Το σημαντικότερο κτήριο, είναι αυτό που στεγάζει το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης, κτισμένο στις αρχέςτου 20ου αιώνα για κατοικία του Ιταλού ναυτικού πράκτορα Φερλάτσο.

Ο κυβικός όγκος του διώροφου κτίσματος, στολιζόταν με εντυπωσιακές γύψινες και λίθινες παραστάσεις με λουλούδια και δράκοντες, έργα του ίδιου του Φερλάτσο. Δυστυχώς σήμερα, μετά από πρόσφατες εργασίες αποκατάστασης (το κτήριο παρουσίαζε προβλήματα υγρασίας), οι περισσότερες διακοσμήσεις αφαιρέθηκαν, κυρίως γύρω στα παράθυρα και στους γωνιακούς πεσσούς, με προοπτική όμως να ξανακατασκευαστούν.

Το σπίτι δόθηκε σαν προίκα στην κόρη του Φερλάτσο, Μαρία, η οποία και το πούλησε αργότερα στον Εβραίο Λεόν Ισχακί. Μετά την εξόντωση της εβραϊκής κοινότητας από τους Γερμανούς, το ακίνητο περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο και σ' αυτό στεγάστηκε το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης. Το Ιστορικό Αρχείο, ιδρύθηκε το 1920 με απόφαση του Γενικού Διοικητή Κρήτης και πρώτος διευθυντήςτου ήταν ο Νικόλαος Παπαδάκης, συλλέκτης και με- λετητής της Κρητικής Ιστορίας. Σημαντική προσωπικότητα στην ίδια θέση ήταν ο καθηγητής Νικόλαος Τωμαδάκης. Μέχρι τη δεκαετία του 1950 το Αρχείο στεγαζόταν στο παλιό λιμάνι, δίπλα στο τελωνείο και στο τέμενος Κιουτσούκ Χασάν (Γιαλίτζαμισί).

Το 1960, κατεδαφίστηκε μαζί με το τελωνείο και στη θέση του κτίστηκετοΛιμενικό περίπτερο, ενώ το Ιστορικό αρχείο είχε μεταφερθεί στηντωρινή του θέση. Δυστυχώς, ο χώρος που στεγάζεται σήμερα, μαζί με μια συλλογή σημαντικότατων ιστορικών και λαογραφικών αντικειμένων, είναι ανεπαρκέστατος. Μόνη λύση, η μεταφορά σε άλλο χώρο, είτε του αρχειακού είτε του μουσειακού υλικού, για να μπορούν να λειτουργήσουν.

Σημαντικό νεοκλασικό κτήριο είναι καιτοσπίπτου έμπορου Αναστασάκη, που κτίστηκε τη δεκαετία του 1920. Σ' αυτό έμενε για χρόνια ο γνωστός και αγαπητός στους παλαιότερους Χανιώτες Κεμάλ Αγαζαβές. Εργολάβος του ήταν ο Αλέξανδρος Πλατσιδάκης (χαρακτηριστικά για το συγκεκριμένο εργολάβο τα διακοσμητικά στοιχεία του κτηρίου) και τα ταβάνια ζωγράφισε ο Κωνστ. Αλυγιζάκης.

Χανιώτικα Νέα - Διαδρομές - Μανώλης Μανούσακας

Διαβάστηκε 871 φορές
Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Οδός Νεάρχου Οδός Τζανακάκη, μέρος 2ο »