Ύμνος Της Κρήτης

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Εδώ που στη φτέρη τ'αηδόνι πλανάται
Να στήσωμε ελάτε αδέρφια χορό
Και στου ήλιου τα πρώτα διαμάντια
Ριχνόμαστε αγνάντια σε Τούρκων σωρό.

Από Φλόγες η Κρήτη ζωσμένη,
τα βαριά της σίδερα σπά
και σαν πρώτα χτυπιέται χτυπά
και γοργή κατεβαίνει .

Με μεγάλο θεώρατο δόρυ
όλη νειάτα πετά και ζωή
και σε τόση φωτιά και βοή
τρέμουν δάση και όρη .

Όπου ρίξει θολή τη ματιά της
χίλια όπλα στις ράχες λαλούν
και χιλιάδεν πετούν πυροβολούν
Τουρκομάχοι μπροστά της.

Τιμημένο σπαθί ξεγυμνώνει
μα ο Σουλτάνος σπαθί δεν γροικά
το βαρύ της το χέρι χτυπά
και η μαθιά της λαβώνει .

Χτυπά χτυπά της θάλασσας το Σούλι
χτύπα κόρη γλυκειά του γιαλού
εδώ οι άντρες παλαίουν
αλλού ζούν ώς γυναίκες ή δούλοι.

Απο δώ Σελινιώτες , Λακκιώτες στη φωθιά
Απο κεί στη φωθιά Σφακιανοί, Σφακιανοί
να βοϊζει παντού μια φωνή
σταις σπαθιαίς μας ταις πρώτες.


Διαβάστηκε 933 φορές