Εμπήκα μέσα στο σεβντά
για να τονέ γνωρίσω
κι εδά δε βρίσκω ο δυστυχής
την πόρτα να πορίσω

 

Στ' άστρα θα πω τον πόνο μου
απού δεν τον μαρτυρούνε
απού' χουνε υπομονή
με τσ' ωρες να γροικούνε

Το νου τ' ανθρώπου παίρνουνε
τα όμορφά σου κάλη
μα και καρδιά τόσο σκληρή
στον κόσμο δεν είν' άλλη

Το θέμα που μ'απασχολεί
και κρυφομαραζώνω
>είναι η πληγή τσ' αγάπης σου
και κάθε μέρα λιώνω

Μ'αυτές τις μαντινάδες μου
πιο εύκολα μιλάω
και λέω λόγια που αλλιώς
δύσκολα ξεστομάω

Κι αν όλες οι έγνοιές μας
στον άνεμο σκορπούνε
μόνο τσ 'αγάπης οι καϋμοί
για πάντοτε βαστούνε

Άμα τη θένε πλούσια
να γίνει κάποια μέρα
να πάνε να βρούνε ενα γιατρό
να τσι περάσει βέρα

Εσφράγισα τα χείλη μου
να μη μιλούν για σένα
όμως τα μάθια δε μπορώ
γι' αυτό 'ναι δακρυσμένα

Πέντε λεφτά πρωτύτερα
ν' άνοιγα τα φτερά μου
θελ' αποφύγω τη φωθιά
που 'καψε την καρδιά μου

Τράπεζες δε εκάμαμε
σε τούτουσες τσι τόπους
να καταθέσω τσι καϋμούς
να ζώ απο τσι τόκους

Δεν έχω το διακίωμα
να σ'αγαπώ μου λένε
μα δεν κα΄τεχουν τι φωτιές
μες στο κορμί μου καίνε

Κατηγορία Μαντινάδες
Η πιο ερωτική στιγμή,
που έχω συναντήσει,
όταν φιλάει τη κορφή,
ο ήλιος για να δύσει...

 

Μία κοπέλα αγαπώ
απ΄το νησί τσι Κρήτης
μ΄ανε το μάθει ο κύρης τσι
θα γίνω μακαρίτης!

Μαζί σου θέλω να περνώ
πίκρες, χαρές και λύπες
και δεν με νοιάζει για φαϊ
να΄ χεις συνέχεια πίτες.

Ήθελα να 'σουνα κεφτές
και να 'μουν το τηγάνι,
να δείς η φλόγα του σεβντά
κάψιμο που το κάνει.

Απο το Κτεο οι καρδιές
έπρεπε να περνούνε
κι όσες δεν είναι δυνατές
να μην κυκλοφορούνε.

Θα σ΄αγαπώ ως αγαπά
ο γάιδαρος τα χόρτα
η αίγα το ριφάκι τζη
κι ο πετεινός την όρθα.

Ποτέ ντου να μη ξαναβγεί
ο ήλιος δεν με νοιάζει
γιατί' χω την αγάπη μου
κι όπου προβάλλει λιάζει!!

Ήλιος εσύ φεγγάρι εγώ
πως θες να μ΄ αγκαλιάζεις
αφού τη νύχτα φέγγω εγώ
κι εσύ τη μέρα λιάζεις

Στάσου στον Ηλιο απέναντι
φως μου να σ΄ αντικρίσει
να πέσει από την ζήλια ντου
στην Θάλασσα να σβήσει

Πίνω και μέσα στο ποτό
ψάχνω να βρω γαλήνη
μα ο πόνος τσι αγάπης σου
ήσυχο δε μ'αφήνει

Σαν το πιστόλη εμπλοκή
παθαίνει το μυαλό μου
όταν την βλέπω και μιλεί
με τον αντίπαλό μου

Κατηγορία Μαντινάδες
Αν θες να μάθεις πώς περνώ
φως μου μακρυά από σένα
στη λάμψη δες του φεγγαριού
δυο μάτια δακρυσμένα

 

Μέσα στα φύλλα τση καρδιάς
ένας καημός φωλεύει
Και βάνει ο νούς τα δυνατά
μα δεν τονε γιατρεύγει

Ήθελα να 'χε η καρδιά
ένα παραθυράκι
για να τ' ανοίγω οντέ πονεί
να φεύγει το φαρμάκι.

Φαρμάκι άδολο να ιδώ
στα χείλη σου θ' αρράξω,
μαγάρι και να ψακωθώ
κι ώρα να μη βαστάξω..

Σα μου δωσες τη μαχαιριά,
δως μου και το βοτάνι
δως μου και τ' αχειλάκι σου
να το φιλώ να γειάνει..

Πόθε... καημε... χαμόγελο...
σεβντά μου και έρωτά μου...
...του ονείρου μου Βασίλισσα
έλα στην αγκαλιά μου..

Η νύχτα τ'άστρα τζη μετρά
και λοίπει ένα ζευγάρι,
χαμήλωσε τα μάτια σου
φως μου να μη στα πάρει...!

Μαύρο πουκάμισο φορώ
κι είναι ανοιχτό στο μπέτι
για να ρχετε η αγάπη μου
στ αγκάλες μου να θέτει

Όσα τραγούδια σού 'πεψα
αηδόνια να γενούνε
να κελαϊδούνε το πρωί
να σε γλυκοξυπνούνε.

Με της αγάπης τα φτερά
τον ουρανό θα πιάσω
ταξίδι με τα σύννεφα
να 'ρθώ να σ' αγκαλιάσω.

Τα λάθη και τα σφάλματα
τα κάνουν οι ανθρώποι
μα αν αγαπάς υπάρχουνε,
να τα αποφύγεις τρόποι.

Κατηγορία Μαντινάδες
Aν σμίξουνε τα χείλη μας
θάνε η στιγμή μεγάλη
γιατί θα λέει σ΄αγαπώ
η μια αναπνοιά στην άλλη.

 

Μ' αρέσει να χαμογελάς
για μένα έχει αξία
στο γέλιο σου εγνώρισα
κι εγώ την ευτυχία

Aν μ' αγαπάς να μην το πείς
άστο βαθειά κρυμμένο
όταν φιλώ τα χείλη σου
ν' ανοίγουν να το παίρνω.

Πές μου πως θές να εκδηλωθεί
η αγάπη μου για σένα
θές να γελώ ή προτιμάς
τα μάτια μου κλαμένα;

Ζήτα φεγγάρι του Θεού
που 'σαι κοντά μια χάρη
την ομορφιά τσ' αγάπης μου
ο χρόνος να μην πάρει.

Έχεις δυό μάθια όμορφα
απ' όντε τα κοιτάζω
καρδιοκτυπώ, τρέμω, πονώ
και βαριαναστενάζω.

Άν θές μικρή μου στη ζωή
πολλές χαρές να νοιώσεις
την εδική σου την καρδιά
σε μένα να τη δώσεις

Στον κήπο φύτεψα κλαδιά
με δάκρυα να ποτίζω
να βγάλουν άνθη όμορφα
τσ' αγάπης να χαρίζωι.

Αγάπα μ' όσο σ' αγαπώ
να σκάσουν οι γεχθροί μας
για δεν υπάρχουν στον ντουνιά
άλλοι καλύτεροί μας.

Δεν είναι τέχνη τσι καρδιές
να κάμεις να πονούνε
μονό 'ναι τέχνη τσι καρδιές
να κάμεις ν' αγαπούνε.

Πολύ βαρειά 'ναι η μοναξιά
γι' αυτούς που αγαπούνε
στα φανερά δε φαίνονται
μα στα κρυφά πονούνε.

Συλλογή μαντινάδων
Μιχάλης Γεωργ. Βαβουράκης
Μιχάλης Στεφανάκης

Κατηγορία Μαντινάδες