Ήλιε,φονιά του ονείρου μου
μη βιάζεσαι να φέξεις
και τη χαρά που μου 'δωσε
η νύχτα μη μου κλέψεις...


Μου λεει ο ηλιος "ξανοιξε,
πως λαμπω και πως καιω",
λιγοτερο απ' τα μαθια τση
γυριζω και του λεω

Στέλνω του ήλιου τα φιλιά
του φεγγαριού τα χάδια
να σε φιλάν' κάθε πρωί
να σ'ακουμπάν' τα βράδια.....

Το πιο μεγάλο έρωτα
ο ήλιος έχει νιώσει,
για το φεγγάρι μα ποτέ
δε το 'χει ανταμώσει!

Ήλιε του κόσμου βασιλιά
ποτέ μην αγαπήσεις
γιατι απο φλόγα του σεβντά
σιγα σιγα θα σβήσεις!

Κατηγορία Μαντινάδες
Ανε ζητάς εβραχισμό
πες μου ν΄αναστενάξω
μα πάρε την ευθύνη εσύ
για ότι ανατινάξω.

 

Ωσάν το σφακολούλουδο
στη γυροποταμίδα
έτσα 'τοναι τα χείλη μου
τσι μέρες που δε σ'είδα

Τα μάθια ντου 'ναι η αφορμή
και κλαίνε τα δικά μου
και κάνανε τα δάκρυα
πληγές στα μάγουλά μου

Μην λέτε πόνου αθιβολές
κι ότι πως είχα αρνέψει
μη μου ξυπνήσουν οι καυμοί
και ποιος θα τους παλέψει

Μπήκα να ανάψω δυο κεριά
μα βρήκα μόνο ένα
έσκυψα και προσκύνησα
και τ' άναψα για σενα.

Όλοι οι γιατροί συνέδριο
κάνουν στο πρόβλημά μου
και μου 'παν να σε σκεύτομαι
να λειτουργεί η καρδιά μου.

Θα την αλλάξω τη καρδιά
να βάλω μαύρο βράχο
για να μπορώ και 'γω καρδιά
σαν τη δικιά σου να 'χω !

Έβαλες άλλη στη καρδιά
και έβγαλες εμένα
μα δεν εσυλλογίστηκες
το τι τραβώ για σένα

Εσβήσανε τα όνειρα που 'χα και φέγγανέ μου τάξε πως ήτανε κεριά στη ταραχή τ' ανέμου.

Κατηγορία Μαντινάδες
Όλο τον κόσμο ν' αρνηθώ,
δε θ' αρνηθώ εσένα
γιατί εσύ 'σαι ο κόσμος μου
και όλα τ' άλλα ξένα.

 

Ίντα 'χεις και μαράθηκες
και που 'ναι οι ομορφιές σου
αγάπη που παράπονο
δε μου καμες ποτέ σου.

Η μοίρα μου με δίκασε
σαφή να τυραννούμαι
μα πια το πήρα απόφαση
και δεν παραπονούμαι.

Κι αν έρθουν δύσκολοι καιροί
μη χάνεις την ελπίδα
σαν κυπαρίσσι να σταθείς
σε κάθε καταιγίδα.

Όνειρο αξεδίλιατο
είναι και το γνωρίζω
η αγάπη μας κι όμως ποτέ
δεν έπαψα να ελπίζω

Τη ξενιτια βαρεθηκα
κι αλλο δεν αντεχω
σα μια θηλια εις το λαιμο
αισθανομαι οτι εχω

Με κάθε στάλα τσι βροχής
το σ' αγαπώ έχω πέψει
και καρτερώ κατακλυσμό
να κάμει να σε βρέξει.

Μου λείπει το αδέρφι μου
κι ούλη μου η φαμίλια
εκείνοι εκεί εγώ εδώ
χωρίζουσι μας μίλια

Κρέμεται ο βράχος στον γκρεμό,
να γκρεμιστεί να πέσει,
μα προτιμά να γκρεμιστεί
παρα ν΄αλλάξει θέση.

Ποιός είδε τέθοιο πόλεμο
να πολεμούν τα μάτια
δίχως μαχαίρια και σπαθιά
να γίνονται κομμάτια...

Οψάργας ήμασταν μαζί
μέσα σ' ονείρου τόπους
ε, το παντέρμο τ' όνειρο
πως ξεγελά τσ' ανθρώπους...

Κατηγορία Μαντινάδες
Με δυο ευχές θα σου εύχομαι
για τον καινούριο χρόνο,
πάμπλουτος να 'σαι στη χαρά
και πάμφτωχος στον πόνο.

 

Αη Βασίλης θα ντυθώ
να μπω στ' αρχοντικό σου
κι αντί για δώρο την καρδιά
θ' αφήσω στο δεντρό σου!

2006 ευχές στέλνω
και χαιρετώ σε,
τη μιά γιατί 'ναι έθιμο,
τσ' άλλες γιατί αγαπώ σε.

Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά
χίλιες ευχές χαρίζω,
σε φίλους που τους αγαπώ
και τους υπολογίζω.

Του 'Αη Βασίλη μήνυσα
κρυφά να σε σιμώσει
Χριστούγεννα ξημέρωμα
πεσκέσι να σου δώσει

Ο νέος χρόνος που φτασε,
χαρές πολλές να δώσει
κι αν ήταν λίγες του παλιού,
να σου τις συμπληρώσει.

Έβαλα άστρο στη κορφή
του δέντρου το σεβντα μου
και για στολίδια του φιλιά
για σενα έρωτα μου!

Δέντρο χριστουγεννιάτικο
θα κάνω την καρδιά μου
χίλια γραμμένα σ' αγαπώ
να γράψω στα κλαδιά μου.

Σαν ξημερώσει η γιορτή
κι ο ήλιος ανατείλει
ευχές πάρε αμέτρητες
απ' τα δικά μου χείλη...

Κατηγορία Μαντινάδες
Η λάμψη του προσώπου σου
φτάνει τα χίλια μίλια
στον ήλιο δίπλα να σταθείς
θα σκάσει από τη ζήλεια

 

Των αματιών σου η ομορφιά
τον ήλιο σκοτεινιάζει
κι αν είχε ο έρωτας μορφή
θα'πρεπε να σου μοιάζει

Τέσσερις ευαγγελιστές
εσυννενοηθήκα
και πλάσαν το κορμάκι σου
με του μελιού τη γλύκα

Μελαχροινή μου κοπελιά
Στο δρόμο όντε σαλεύεις
Ολου του κόσμου τσι ματιές
Απάνω σου μαζεύεις

Εικόνες μπλιο δεν προσκυνώ
ταβλιά ζωγραφισμένα
μα προσκυνώ τα κάλλη σου
που τα'χει ο Θεός πλασμένα

Στη γειτονιά που κάθεσαι
Είναι όμορφες κοντά σου
Μα εσύ'σαι το χρυσό δενδρί
Και οι άλλες τα κλαδιά σου

Tου νου μου είσαι στόλισμα
λουλούδι τσι καρδιάς μου
στα όνειρά μου αστροφεγγιά
και γιορτική χαρά μου

Δέντρο χριστουγεννιάτικο
θα κάνω την καρδιά μου
χίλια γραμμένα σ' αγαπώ
να γράψω στα κλαδιά μου.

Σαν ξημερώσει η γιορτή
κι ο ήλιος ανατείλει
ευχές πάρε αμέτρητες
απ' τα δικά μου χείλη...

Κατηγορία Μαντινάδες
Αν νιώθεις ότι σήμερα
Τα πάντα σε ζορίζουν
Κάτσε και βρες μεσ'την καρδιά
Λουλούδια που ανθίζουν

 

Υπομονή να έχετε
στον κόσμο αυτό που ζούμε
και όλα τα πλούτη και οι χαρές
με τον καιρό θα'ρθούνε

Πες μου διαβάτη της νυχτιάς
Πιο το παράπονό σου
Και πάντα μελαγχολικό
Είναι το πρόσωπό σου

Να κάτεχα από πού περνά
ο χρόνος και διαβαίνει
για να τον ετραυμάτιζα
σιγά σιγά να πιαίνει.

Μη χάνεις την ελπίδα σου,
είσαι μικρή ακόμη.
Κοιτά μποστά σου είναι ανοικτοί
του έρωτα οι δρόμοι

Θέλω να ζήσω μόνος μου
σ'ένα ερημονήσι
γιατί σ'αυτούς που πίστεψα
με'χουνε αδικήσει

Στο σκοτεινό σου πρόσωπο,
στα μάτια τα βρεγμένα,
αυτά που κρύβεις μέσα σου,
είναι ζωγραφισμένα

Ποτέ κακό δεν έκανα
σε τούτηνε τη ζήση
όμως κανείς δε βρέθηκε
να μου τ'αναγνωρίσει

Ρίξε μια σκαπετιά τσι γης
να δεις ανθρώπου χάλι
να δεις ήντα απογίνονται
τα πλούτη και τα κάλη

Κατηγορία Μαντινάδες
Τ' Αποκορώνου οι κοπελιές
όντε πρεμαζοχτούνε
στην Κρήτη γίνεται σεισμός
πολλές καρδιές χτυπούνε

Τ' Αποκορώνου οι καρδιές,
θωρούνε και ρωτούνε
στον πόλεμο μικρά παιδιά
στα πάθη γιάντα ζούνε;

Ο Βάμος είναι φυλαχτό
μ' όνομα ξακουσμένο
και γύρω από το λαιμό μου
εγώ τον έχω φυλαγμένο

Λεβέντη Αποκόρωνα
όπου είσαι ξακουσμένος
πάντα τσ' εχθρούς σου πολεμάς
και βγαίνεις κερδισμένος

Εις τα Χανιά γεννήθηκα
και μένω στσι Καλύβες
και όλη μέρα στο γυαλό
μαζεύω πεταλίδες

Χωριά του Αποκόρωνα
το 'να καλλιά από τ' άλλο
μοιάζουνε μ' όμορφο μπαξέ
στην Κρήτη μας απάνω

Εμείς στον Αποκόρωνα
πάντα ζητούμε ειρήνη
γιατί εβαρεθήκαμε
του πόλεμου τη δίνη

πηγή: Σχολεία Αποκόρωνα

Κατηγορία Μαντινάδες
Ότι δεν έχω πεθυμώ
κι ότι χω δε μου φτάνει
Εκια που θέλω δεν μπορώ
κι όπου μπορώ δε κάνει

 

Ένα πουλάκι κελαηδεί
και κλαίει λυπημένα
γιατί’ χει τη φωλιά ψηλά
και τα φτερά κομμένα

Θα ‘θελα να ‘μουνα σταυρός
να μ’ έχεις στο λαιμό σου
Και σ’ όλες τις δύσκολες στιγμές
να είμαι στο πλευρό σου

Ποτέ σου μη περιφρονείς
τα κάτω σκαλοπάτια
γιατί αυτά πρωτοπατείς
και φτάνεις στα παλάτια.

Ενα πουλί
απου στα ύψη φτάνει
εχει αμαρτία ο κυνηγός
που σε κλουβί το βάνει.

Κάνε πυξίδα την καρδιά
στόχο την πεθυμιά σου
Και στου σεβντά τη θάλασσα
ανοιξε τα πανιά σου

Με τα δικά μου τα φτερά
πέτα και μη φοβάσαι
να σε θαυμάζουν κι οι αϊτοι
στα ύψη όντε θα να "σαι

Κατηγορία Μαντινάδες

Μα την ελπίδα πως μπορεί
το αύριο να αλλάξει
βρίσκει κανείς τη δύναμη
το πόνο να βάστάξει

Δεν είμαι από το ρέθυμνο
ούτε από το καστέλι.
Από τσ' αρμένους ειμ' εγώ
νιους μερακλή κοπέλι

Αξ'ιζει βιόλα σε γκρεμό
γη δετη οντε φυτρώνει
κι όχι σε γλάστρα όποιος περνά
το χέρι του ν'απλώνει

Κατηγορία Μαντινάδες
Αγαπη είναι να αγαπας
αγαπη είναι να λιωνεις
αγαπη είναι να πονας
χωρις να μετανιωνεις.

 

Χωρις εσενα η ζωη
τιποτα δεν αξιζει
μοιαζει μ' αστερι σκοτεινο
την νυχτα δεν φωτιζει.

Όταν μου λες το σ' αγαπω
δεν λεγεται η χαρα μου
γινομαι αετος στον ουρανο
και εσυ εισαι τα φτερα μου.

Μετρησα τα αστρα του ουρανου
και ελειπε μονο ένα
και τοτε εψαξα στη γη
και βρηκα αγαπη μου εσενα.

Αν καποτε στην σκεψη σου
το ονομα μου σβησει
αυτό το αψυχο χαρτι
θα σου το θυμησει.

Κοιμαμαι και ονειρευομαι
που σε φιλαω στο στομα
ξυπναω και νιωθω τη μυρωδια
στο στομα μου ακομα.

Ο ερωτας κοριτσι μου δεν είναι παιχνιδακι είναι αρρωστια δυνατη και 'χει πολύ φαρμακι.

Κατηγορία Μαντινάδες
Σελίδα 3 από 4