Η αριστοκρατικότερη κάποτε συνοικία της πόλης, γύρω από τη σημερινή οδό Ηρώων Πολυτεχνείου, άρχισε να δημιουργείται μετά το 1900 με την κατασκευή του δρόμου που ένωνε την οδό Χαλέπας (Ελ. Βενιζέλου σήμερα), μετην πλατεία Δικαστηρίων. Το όνομα της προέρχεται από ένα καφενείο που υπήρχε στη διασταύρωση Διγενή Ακρίτα και Ηρώων Πολυτεχνείου και ανήκε στους αδερφούς Μπόλαρη (Αποκορωνιώτες στην καταγωγή). Στον ίδιο χώρο αργότερα λειτουργούσε το κέντρο «Πιπαρούνα».

mpolΚαρτ ποστάλ της περιόδου 1930 - 34, μια νέα άποψη από το κέντρο του δρόμου π ρος τα χιονισμένα Λευκά Όρη. Μια άμαξα με δύο άλογα διακόπτει την απόλυτη ησυχία, δίνοντας μια αίσθηση κυκλοφορίας στο δρόμο. Τα κτήρια αριστερά έχουν κατεδαφιστεί, το ίδιο και τα μόλις διακρινόμενα δεξιά, μεταξύ των οποίων και το καφενείο «Λεύκα», στέκι (και χαρτοπαικτικό) των παλιότερων Χανιωτών, που στη θέση του τώρα κτίζεται ογκώδης πολυκατοικία. Το χαμηλό κτίσμα αριστερά, μαζί με κάποιο άλλο, ήταν τα μοναδικά κτήρια που ακουμπούσαν το δρόμο.

Για πολλά χρόνια ο δρόμος αυτός ήταν η «βιτρίνα» της πόλης, στολισμένος με θαυμάσια νεοκλασικά κτήρια και διπλές δεντροστοιχίες και αποτελούσε τον κύριο περίπατο (και το νυφοπάζαρο) των Χανιωτών, αφού διέθετε ζαχαροπλαστεία, καφενεία και κέντρα διασκέδασης.Όλα τα σπίτια είχαν αυλές και ανθόκηπους γύρω γύρω και κανένα δεν ήταν κολλημένο με το διπλανό του.

Σήμερα αυτή η εικόνα έχει χαθεί οριστικά. Λίγα είναι τα νεοκλασικά που διασώθηκαν, κυρίως στην ανατολική πλευρά, ενώ ο δρόμος είναι γεμάτος με δεύτερης κατηγορίας πολυκατοικίες, κολλημένες μεταξύ τους και με μια μίζερη πρασιά στην πρόσοψη, να παίζει το ρόλο του ανθόκηπου. Έτσι καταφέραμε να κάνουμε τα Χανιά να μοιάζουν με κακέκτυπο αθηναϊκής συνοικίας, αναπόσπαστο μέρος της μεσανατολικής αισθητικής αντίληψης που κυριάρχησε στη μεταπολεμική Ελλάδα..

Εξακολουθεί ακόμα ο δρόμος αυτός να είναι ο φαρδύτερος και ίσως ο πιο ευπρόσωπος της πόλης, η σύγκριση όμως με το παρελθόν είναι μελαγχολική και μάλιστα τώρα που αρχίζουν και σηκώνονται τεράστιες σε όγκο και ύψος πολυκατοικίες.

Όπως είπαμε, ο δρόμος αυτός κατασκευάστηκε από τον πρίγκιπα Γεώργιο για να έχει μια αξιοπρεπή σύνδεση το «παλάτι» της Χαλέπας με το νέο διοικητήριο, το «μέγαρο των Δικαστηρίων και Δημοσίων Γραφείων». Για την ισοπέδωση του, έγινε κάπου στη μέση ένα μικρό θολωτό γεφυράκι, το «Καμαράκι», στο οποίο έβρισκε καταφύγιο η θρυλική «Αμπλά» με τα αφράτα στραγάλια, η αδελφή του Σαλή, του μαύρου βαρκάρη. Το όνομα του σημείου (Καμαράκι) επιβιώνει μέχρι σήμερα.

Μετά το θάνατο του βασιλιά Γεωργίου, το 1947, ο δρόμος πήρε το όνομα του και μ' αυτή την ονομασία έμεινε μέχρι το τέλος της απριλιανής δικτατορίας. Τότε ονομάστηκε οδός Ηρώων Πολυτεχνείου, για να τιμηθούν τα παιδιά που αντιστάθηκαν στη δικτατορία, ενώ προπολεμικά ονομαζόταν οδός Δικαστήρίων.

Ο κόσμος μέχρι πρόσφατα, χρησιμοποιούσε κυρίως την ανεπίσημη ονομασία: "Μπόλαρη".

mpol2Έγχρωμη καρτ - ποστάλ του 1960, τραβηγμένη από το ίδιο περίπου σημείο, μας δίνει την πανέμορφη εικόνα με τις κόκκινες στέγες και το πράσινο, που χαρακτήριζαν τα Χανιά της εποχής.

Χανιώτικα Νέα - Διαδρομές - Μανώλης Μανούσακας

Κατηγορία Ιστορικά