06:15 στο Ενετικό Λιμάνι

Στις 06:15 ένα πρωινό Πέμπτης τον Ιούλιο, το Ενετικό λιμάνι είναι σχεδόν άδειο. Τρία ψαροκάικα μπαίνουν στο λιμάνι. Ένας άντρας με μπλε ποδιά τακτοποιεί καρέκλες έξω από ένα καφέ που δεν θα ανοίξει για άλλες δύο ώρες. Δύο γάτες κάθονται στον μόλο, παρακολουθώντας τα καΐκια με επαγγελματικό ενδιαφέρον.

Το φως αυτή την ώρα είναι το παν. Ο ήλιος ξεπροβάλλει πάνω από τους λόφους πίσω από την πόλη λίγο μετά τις έξι, και για σαράντα λεπτά χτυπά τον ενετικό φάρο από τα ανατολικά υπό γωνία που μετατρέπει την πέτρα από λευκή σε βαθύ κεχριμπαρένιο. Το νερό, προστατευμένο και ακίνητο, αντανακλά τον φάρο, το τζαμί και τα παλιά κτίρια του νεωρίου σε έναν σχεδόν τέλειο καθρέφτη.

Οι ψαράδες

Τα τρία καΐκια μεταφέρουν τέσσερις άντρες συνολικά. Λείπουν από τα μεσάνυχτα. Ένας έμπορος ψαριών φτάνει στις 06:30 με ένα λευκό βαν με ψυγείο. Αυτός και ο γηραιότερος ψαράς διαπραγματεύονται σύντομα. Η συναλλαγή διαρκεί τέσσερα λεπτά. Τα ψάρια θα είναι στην κουζίνα ενός εστιατορίου μέσα στην ώρα.

Οι γάτες πλησιάζουν μόλις φύγει ο έμπορος. Ο ψαράς τους πετά τα μικρά ψάρια, αυτά που δεν αξίζει να πουληθούν. Είναι πέντε γάτες τώρα. Ξέρει την καθεμία. Πετά πρώτα σε αυτές που περιμένουν υπομονετικά. Υπάρχει εδώ μια κοινωνική τάξη που οι γάτες κατανοούν τέλεια.

Το καφέ

Ο Στράτος έχει το καφέ στη γωνία του λιμανιού εδώ και έντεκα χρόνια. Ανοίγει στις 08:30 αλλά φτάνει στις έξι γιατί του αρέσει το λιμάνι το πρωί. «Οι τουρίστες βλέπουν το λιμάνι στις δέκα η ώρα», λέει, δίνοντάς μου έναν καφέ. «Αυτό δεν είναι το λιμάνι. Αυτό είναι το λιμάνι».

Πώς να το δείτε

Περπατήστε ως το λιμάνι στις 06:00. Μην φέρετε τίποτα. Καθίστε στον μόλο κοντά στο παλιό νεώριο. Περιμένετε. Το φως θα κάνει τα υπόλοιπα. Μέχρι τις 08:00 θα φτάσουν οι πρώτοι τουρίστες και το λιμάνι θα αρχίσει την καθημερινή του μεταμόρφωση σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Πάντα όμορφο, αλλά διαφορετικού είδους.